తెలుగుబాట పట్టండి

తెలుగు బాట చిహ్నం
తెలుగు బాట చిహ్నం

ఈనెల 29 ఆదివారం గిడుగు రామ్మూర్తి గారి జయంతి సందర్భంగా కంప్యూటర్లలో, అంతర్జాలంలో తెలుగు వ్యాప్తి కోసం కృషి చేస్తున్న e-తెలుగు సంస్థ ఆధ్వర్యంలో తెలుగు బాట కార్యక్రమం నిర్వహిస్తున్నాం. భాషాభిమానులు మీ బంధు మిత్రులకు ఈ కార్యక్రమం గురించి తెలియజేసి,  విశేష సంఖ్యలో పాల్గొని కార్యక్రమాన్ని జయప్రదం చేయాల్సిందిగా ప్రార్థన.

ప్రకటనలు

మన రాజకీయ నాయకులు

మన రాజకీయ నాయకుడొకాయన ఓ సారి అమెరికా ప్రభుత్వం ఆహ్వానం మేరకు అక్కడికి వెళ్ళాడు. అక్కడ ఓ రాజకీయ నాయకుడు అతన్ని తన ఇంటికి విందుకు ఆహ్వానించాడు. మన నాయకుడు ఆయనకున్న విశాలమైన భవనాలు, ఇంటి ముందు కావాల్సినంత ఖాళీ స్థలం, ఖరీదైనా ఫర్నీచర్ అన్నీ చూసి ముచ్చట పడి…

“మీ కొచ్చే కొద్దిపాటి జీతాలతో ఇంత ఇంటిని, వస్తువులను ఎలా సంపాదించగలిగారు” అని అడిగాడు.

దానికి ఆ సెనేటర్ నెమ్మదిగా నవ్వి అతన్ని కిటికీ దగ్గరికి తీసుకెళ్ళాడు.

“అదిగో ఆ నది కనిపిస్తోందా?”

“కనిపిస్తోంది”

“దాని మీద వంతెన కనిపిస్తోందా?”

“కనిపిస్తోంది”

“10%” అన్నాడు.

మన నాయకుడు అర్థమైందన్నట్లుగా నెమ్మదిగా తల పంకించాడు.

తర్వాత కొద్ది రోజులకు సదరు అమెరికన్ సెనేటర్ భారత్ కు వేంచేశాడు. అతన్ని మన నాయకుడు తన ఇంటికి విందుకు ఆహ్వానించాడు.

సెనేటర్ కి మన నాయకుడు ఇల్లు చూడగానే మతిపోయినంత పనైంది. రాజభవనాన్ని తలదన్నే ఇల్లు, ఇంటి నిండా ఖరీదైన సామాగ్రి, నౌకర్లు, కార్లు…

ఇవన్నీ చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు.

“మీకొచ్చే రూపాయల్లో జీతంతో ఇదెలా సాధ్యం?” అని ప్రశ్నించాడా సెనేటర్.

మన నాయకుడు అతన్ని కిటికీ దగ్గరకు తీసుకెళ్ళి

“అక్కడ నది కనిపిస్తోందా?”

“కనిపిస్తోంది”

“దాని మీద వంతెన కనిపిస్తోందా?”

“అదేంటి అక్కెడ వంతెనే లేదు కదా!!!”

“100%” అన్నాడు నెమ్మదిగా…

ఇప్పుడు దిమ్మతిరగడం సెనేటర్ వంతైంది….

మూలం:santabanta.com

దేశభక్తి గీతాలు వినండి

జయ జయ ప్రియభారత జనయిత్రీ దివ్యధాత్రి



పాడవోయి భారతీయుడా… ఆడి పాడవోయి విజయగీతికా…

తేనెల తేటల మాటలతో మన దేశమాతనే కొలిచెదమా…

భారతమాతకు జేజేలు… బంగరు భూమికి జేజేలు…

ఐన్‌స్టీన్ – ఆసక్తికర సంఘటనలు

ఐన్‌స్టీన్ ఎంత గొప్ప శాస్త్రవేత్తో మనందరికీ తెలుసు. ఆయన దగ్గర పని చేసే డ్రైవర్ ఐన్‌స్టీన్ ఉపన్యాసం ఇస్తున్నపుడు వెనుక వరుసలో కూర్చుని ఆసక్తిగా ఆలకిస్తుండే వాడు. అలా విని విని ఆయన తరచుగా చెప్పే కొన్ని అంశాల మీద ఓ అవగాహన వచ్చింది.

ఓ సారి సమావేశానికి వెళుతుండగా డ్రైవర్ అక్కడ తనే ఉపన్యాసం ఇచ్చేందుకు అవకాశం ఇమ్మన్నాడు. ఐన్‌స్టీన్ అతనికి ఓ అవకాశం ఇద్దామని సరేనన్నాడు. మధ్యలో కారు ఆపి ఒకరి రూపాలు మరొకరికి మార్చుకున్నారు.
సమావేశంలో ఐన్‌స్టీన్ రూపంలో ఉన్న డ్రైవర్ వేదికనెక్కి అనర్గళంగా ఉపన్యాసం ఇచ్చేశాడు. అలవాటు ప్రకారం అందరూ చప్పట్లతో అభినందించారు. వెనుక కూర్చున్న ఐన్‌స్టీన్ ముసిముసి నవ్వులు నవ్వుకుంటున్నాడు.
అంతలోనే సభికుల్లోనుంచి ఒకరు లేచి ఓ ప్రశ్న అడిగాడు. ఆ ప్రశ్నకు అతనికి వెంటనే సమాధానం స్ఫురించలేదు. వెంటనే సమయస్ఫూర్తితో ఆలోచించి

“ఇంత మాత్రానికి నేనెందుకు? మా డ్రైవర్ సమాధానం చెబుతాడు చూడు”. అంటూ వెనుక కూర్చున్న అసలు ఐన్‌స్టీన్ వైపు చూపించేశాడు.

————————————————————-

ఐన్‌స్టీన్ భార్య చాలా సార్లు అతన్ని విధులకు హాజరయ్యేటపుడల్లా కనీసం మంచి డ్రస్సులు వేసుకుని వెళ్ళమని పోరుతూ ఉండేది. కానీ అవన్నీ అంతగా పట్టించుకోని ఐన్‌స్టీన్ “అక్కడంతా నాకు తెలిసిన వాళ్ళేగా! అంత అవసరం లేదులే” అని తోసి పుచ్చేసేవాడు.
చివరకి ఐన్‌స్టీన్ తన మొట్టమొదటిసారిగా ఓ పెద్ద కాన్ఫరెన్స్ కు హాజరయ్యే సమయం వచ్చింది. కనీసం అప్పుడైనా ఆ మంచి దుస్తులు వేసుకోమని బ్రతిమాలింది ఆవిడ. అందుకు ఐన్‌స్టీన్
అక్కడ నాకుతెలిసిన వాళ్ళెవరూ లేరుగా! ఎందుకులే” అని నిరాకరించేశాడు.

————————————————————

ఓ సారి ఎవరో ఆయన ప్రతిపాదించిన సాపేక్ష సిద్ధాంతాన్ని సాధ్యమైనంత సరళంగా చెప్పమంటే ఈ ఉదాహరణ ఇచ్చాడు.

“నువ్వు బాగా కాలుతున్న రాతి పై కూర్చున్నావనుకో క్షణాలు కూడా భారంగా గడుస్తాయి. అలాగే ప్రియురాలి ఒడిలో పడుకును ఉన్నావనుకో యుగాలు కూడా క్షణాల్లా గడిచిపోతాయి. సాపేక్ష సిద్ధాంతం దీని ఆధారం చేసుకుని రూపొందించిందే”

మరి వీళ్ళు చేస్తున్నదేమిటో…

రాజకీయనాయకులకు వెంకన్న టోకున వరాలు ఇచ్చేస్తున్నాడని ఏదో పుకారు లేచినట్లుంది. లేకపోతే ఉన్నట్టుండి మన రాష్ట్రంలో నాయకులకు వెంకన్నపై అమితమైన ప్రేమ పుట్టుకొచ్చేయడేమేంటి?

ఉన్నపళంగా అందరూ పొలోమని పాదయాత్రల మీద పడ్డమేంటి? ఈ యాత్ర ముందు చిరంజీవి ప్రారంభిస్తే, తరువాత చంద్రబాబు, ఇప్పుడేమో సీపీఐ నారాయణ వంతు.

ఉన్నట్టుండి తిరుమల కొండపైన రాజకీయాలు జరిగిపోతున్నాయని తెగ బాధపడిపోతున్నారు.ఇన్ని రోజులు ఏం చేస్తున్నారో! అసలు ఆ ఆదికేశవులు నాయుడు టీటీడీ చైర్మన్ అయినప్పటి నుంచీ దేవస్థానం ప్రతిష్ట మరింత దిగజారిందని నా అభిప్రాయం.

మరి వీళ్ళు అక్కడికెళ్ళి ఒరగబెట్టేస్తుందేమిటో తెలుసా? వందలకొద్దీ రాజకీయ కార్యకర్తలని, మందీ మార్బలాన్ని వెంటేసుకుని వెళ్ళడం, అక్కడ అధికారులను బలవంతంగా ఒప్పించి వీళ్ళందరికీ వసతి, ఉచిత దర్శనం ఇప్పించుకోవడం. ఇది సామాన్య భక్తులకు అసౌకర్యం కాదా? దీన్ని రాజకీయం కాక ఇంకేమంటారో!

ప్రయాణంలో పదనిసలు

గతవారం నా నిశ్చితార్థం కోసం మా ఇంటికెళ్ళాను. తిరిగొచ్చేటపుడు శ్రీకాళహస్తి రైల్వే స్టేషన్ లో రైలు కోసం ఎదురు చూస్తూ కూర్చున్నాను. రైలు రావడానికి ఇంకా అర గంట సమయముంది. ఏం చేద్దామా అని ఆలోచిస్తున్నా. అప్పుడు గుర్తొచ్చింది శుక్రవారం నిశ్చితార్థం ఫంక్షన్ లో తన దగ్గర తీసుకున్న ఫోన్ నంబర్ గురించి. రెండు రోజులైనా ఫోన్ చేయలేదు. ఏమనుకుంటూ ఉంటుందో ఏమో!

ఫంక్షన్ నుంచి వచ్చిన వెంటనే ముందు రోజు ప్రయాణం వల్ల నిద్ర ముంచుకొచ్చేస్తుండటంతో పడుకుండిపోయాను. మరుసటి రోజు తీరిగ్గా ఫోన్ చేద్దామనుకుంటుంటే మా చిన్నాన్న పొలంలో పని చేస్తుంటే పాము కరిచిందని తెలియడంతో ఆ హడావుడిలో పడి ఫోన్ చేయడమే మరిచిపోయాను.

ఇంక ఒక్క క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా అప్పటికప్పుడే ఫోన్ చేసి మాట్లాడుతూ ఉన్నా.

“హ్మ్మ్ ఇప్పటికి గుర్తొచ్చిందన్న మాట…” అటు వైపు నుంచి సమాధానం..

“అసలేం జరిగిందంటే…” నా వైపు నుంచి వివరణ… ఇదే మొదలు… ఇంక అది అనంతంగా సాగిపోతుందనుకుంటా… 🙂

కాబోయే జీవిత భాగస్వామితో మొదటి సారిగా మాట్లాడుతుంటే బాహ్య ప్రపంచంతో సంబంధం ఉంటుందా ఎవరికైనా? నాక్కూడా అంతే…:)

అలా మాట్లాడుతూ మాట్లాడుతూ ఓ బెంచీ దగ్గరకొచ్చి కూర్చున్నాను. దానికి  ఓ పక్క ఎవరో ఫుల్లుగా లాగించి పడుకుని నిద్రపోతున్నారు. నేను నా పాటికి మాట్లాడుకుంటూ ఉంటే మధ్య మధ్యలో ఏవో కలవరింతలు వినిపిస్తున్నాయి.

“ఏవేయ్ అంకమ్మా…కొంచెం నీళ్ళియ్యే.. ఒక్కసారి నిన్ను కోప్పడినంత మాత్రాన నా మీద అంత కోపమా! నువ్వు నాతో మాట్లాడకపోతే సచ్చిపోతానే… నేనేం తప్పు జేశానే…” ఇలా మత్తులో ఏదేదో మాటలు.

సరే అవేవీ పట్టించుకోకుండా కాసేపు నా పనిలో నేనున్నాను. కొద్ది సేపటి తర్వాత దగ్గరికెళితే కళ్ళు మూసుకుని నా వైపు చూడకుండానే

“దాహం… దాహం… కొంచెం నీళ్ళివ్వండి సార్… ఇప్పటి దాకా ఒక వందమందిని అడిగుంటాను. ఒక్కరు కూడా ఇవ్వలేదు. ” అని అడుగుతున్నాడు.

నా దగ్గర అప్పటికి వాటర్ బాటిల్ లేదు. రైల్లోకెక్కింతర్వాత కొనుక్కుందాం లే అనుకున్నాను.

” పక్కనే కొళాయి ఉంది. లేచి మొహం కడుక్కుని నీళ్ళు తాగు” అన్నాన్నేను.

“లేవలేను సార్. ఉదయం నుంచి ఏమీ తినలేదు. నీరసంగా ఉంది. దయచేసి నీళ్ళుంటే ఇవ్వండి సార్ పుణ్యముంటుంది”  అన్నాడు.

“నువ్వు లేవలేకపోతే నేను పట్టుకుంటా లెయ్యి” అన్నా. ఉహూ! అసలు కదలడం లేదు.

నీళ్ళ కోసం అటూ ఇటూ చూస్తున్నా. ఓ మధ్య వయస్కుడు చేతిలో వాటర్ బాటిల్ అందులో అడుగున కొద్దిగా నీళ్ళు కనిపించాయి.

అతని దగ్గరికెళ్ళి ” ఏవండీ అక్కడ ఒకతను తాగి పడిపోయి ఉన్నాడు. దాహం దాహం అంటూ కలవరిస్తున్నాడు. నా దగ్గర ఇప్పుడు వాటర్ బాటిల్ లేదు. మీ దగ్గరున్న నీళ్ళు కొంచెం అతనికిస్తారా?” అనడిగాను.

అతను నా వైపు విచిత్రంగా ఓ చూపు చూసి “సరే నేనిప్పుడు వాటర్ బాటిల్ ఇస్తాను. మళ్ళీ నాకు కొత్త బాటిల్ తెచ్చిస్తావా?” అనడిగాడు

నేను మొహమాటపడుతుండగానే “చూడు బాబూ! తాగుబోతుల గురించి ఎప్పుడూ జాలిపడొద్దు. అసలు వాడిని అంతలా ఎవరు తాగమన్నారు? అలా కిందపడి ఎవరు దొర్లమన్నారు?”

ఇంకా అతని మాటలు వినదలుచుకోలేదు. చుట్టూ చూస్తే కొంచెం దూరంలో ఒకతను నీళ్ళ బాటిళ్ళు అమ్ముకుంటూ వస్తున్నాడు. తొందరగా అక్కడికెళ్ళి బాటిల్ తీసుకుని వస్తున్నా.

ఇంతలోనే అక్కడే ఉన్న యాత్రికులెవరో నీళ్ళిచ్చినట్టున్నారు. ఆబగా తాగేస్తున్నాడతను. ఎంత దప్పికగా ఉన్నాడో ఏమో రెండు లీటర్ల బాటిల్ చేతికిస్తే సగానికి పైగా ఖాళీ చేసేశాడు.

నాకు ముందు బాటిల్ ఇవ్వడానికి నిరాకరించిన అతనే మళ్ళీ కల్పించుకుని “అనవసరంగా వాళ్ళకెందుకండీ ఇంపార్టెన్స్ ఇవ్వడం.” అంటున్నాడు.

నేనిక ఉండబట్టలేక “అతను ఎలాంటి వాడైనా కావచ్చు. ఇలా తాగేసి పడిపోయి నీళ్ళు ఇచ్చే దిక్కులేక చనిపోయిన సందర్భాలు కొన్ని నేను ప్రత్యక్షంగా చూశాను. తెలిసి కూడా అలా వదిలేస్తే పాపం కదండీ! మానవత్వం కొద్దీ అయినా సహాయం చేయాలి గదా!” అన్నాను.

దాంతో అతను కొంచెం సర్దుకుని “నిజమే సహాయం చేయూలన్న మీ ఆలోచన కరెక్టే కానీ ఇలాంటి వాళ్ళకు సహాయం చేయడం వల్ల ఏమీ ప్రయోజనం లేదు” అంటూ తన ధోరణిలో చెప్పుకుంటూ పోతున్నాడు.

నేను నెమ్మదిగా అతని వైపు నడిచి “ఏంటయ్యా దాహం తీరిందా? ఇంకా కావాలా? ” అన్నాను.

“ఇంక చాలు… చాలా ట్యాంక్స్ సర్ ” అన్నాడు ఇంకా మత్తులోనే.

” నాకు ట్యాంక్స్ తరువాత… ఇక నుంచైనా నీ ట్యాంక్ నిండా పట్టించకుండా కొంచెం తక్కువగా తాగు” అని చెప్పేసి చక్కా వచ్చేశాను.