చుక్కేసుకొచ్చేనమ్మా సూడు

2005 లో  నా ఇంజనీరింగ్ పూర్తవగానే గేట్ కోచింగ్ కోసమని హైదరాబాద్ వచ్చి ACE కోచింగ్ సెంటర్ లో నవంబర్ నుంచి ప్రారంభమయ్యే షార్ట్ టర్మ్ కోర్స్ లో చేరాను.ఇది అబిడ్స్ లో ఉంది. దగ్గర్లో ఉన్న బోగుల్ కుంట లో ఒక బాలుర హాస్టల్ లో చేరా ఇన్‌స్టిట్యూట్ కి దగ్గరగా ఉంటుందని.


కోర్సు పూర్తయేది ఫిభ్రవరికైనా జనవరి దాకా వెలగబెట్టింది చాల్లే, ఇంక ఇంటికి వెళ్ళి సంక్రాంతి ఆనందంగా గడిపి సొంతంగా ప్రిపేరవుదాంలే అని జనవరి 10 వ తేదీన ఇంటికి వెళ్ళడానికి ముహూర్తం పెట్టుకున్నాను.అదీ కాకుండా ఆ హాస్టల్లో ప్రత్యక్ష నరకం అంటే ఏమిటో తెలవడం కూడా ఇంకో కారణం. అక్కడ ఉండటం వల్ల ఇంటికి వెళ్ళింతర్వాత చికెన్ ఫాక్స్‌తో రెండు వారాలు మంచంలో పడ్డాను.

నేను హైదరాబాదు రావడం అదే ప్రథమం. ఒక పది రోజుల ముందు రైలు టికెట్ రిజర్వేషన్ చేయించుకుందామని వెళితే ఒక్కటంటే ఒక్క రైలుగా కూడా టికెట్లు దొరకలేదు. ఏంటీ… సంక్రాంతికి కూడా నీకు పదిరోజుల ముందు టికెట్లు దొరుకు తాయా అని కొంతమంది పరాచికాలాడారు.

సరే అని బస్సుల్లో రిజర్వేషన్ చేసుకుందామని వెళితే అక్కడా అదే పరిస్థితి. సరే మనకి ఏ ట్రైనూ లేనపుడు క్రిష్ణా ఎక్స్‌ప్రెస్ అనబడే ఒక పాసెంజర్ కదా దానికెళదాంలే అనుకున్నాను. 10 తేదీ ఉదయం 4 గంటలకే లేచి 5 గంటలకు అంతా సర్దుకుని 5:30 కి వచ్చి నాంపల్లి రైల్వే స్టేషన్ లో టికెట్ కౌంటర్ లో నిలచున్నా. ఒక అర్థ గంట క్యూలో నిలుచున్న తరవాత నా వంతు వచ్చింది. “కృష్ణా ఎక్స్‌ప్రెస్ శ్రీకాళహస్తికి ఒక టికెట్” అనంగానే ట్రైన్ రద్దయిందని చావు కబురు చల్లగా చెప్పాడు.

నా లగేజీ నంతా ఈడ్చుకుంటూ అక్కడ నుంచి బయటపడ్డాను. ఇంక నాకు బస్సే గతి అని డిసైడైపోయి అక్కడ నుంచి బస్టాండు కెళదామని ఆటో కోసం చూస్తున్నా. ఇంతలో పొట్టిగా ఉన్న వ్యక్తి నా దగ్గరకు వచ్చి ఎక్కడికెళ్ళాళి మీరు అన్నాడు. అపరిచితుడయ్యే సరికి నేను కొంచె ముభావంగానే “కాళహస్తి” అన్నాను పొడిగా.

“అలా చెప్పండి మరి… నేను నెల్లూరు వెళ్ళాలి. మీలాగే ఈ రైలును నమ్ముకుని వచ్చి చిక్కుల్లో పడ్డాను. టికెట్ కౌంటర్లో మీ వెనకాలే నిల్చున్నా. బయటకు వచ్చేస్తుంటే ఇదేదో నా బాపతే అనుకుని మీ వెనకాలే వస్తున్నా” అన్నాడు.

నాక్కొంచెం ధైర్యం వచ్చి “అయితే ఇద్దరం కలిసే వెళదామా?” అన్నా… నా లగేజీ మోసేందుకు ఒకడు ఫ్రీగా దొరికాడు కదా అని. సరే అన్నాడు. ఇద్దరం కలిసి ఓ ఆటో మాట్లాడుకొని మహాత్మా గాంధీ బస్టాండుకెళ్ళాం.

అక్కడికి వెళ్ళగానే తిరుపతి వైపు వెళ్ళే బస్సులు చాలానే ఉన్నాయి. తొందర తొందరగా ఓ బస్సు ఎక్కబోయాం. ఆ బస్సు కండక్టరు దారి దగ్గరే నిల్చుని “రిజర్వేషన్ ఉందా?” అని అడిగాడు.

మేమిద్దరం ఒకరిమొహాలు ఒకరు చూసుకుంటూ “లేదు” అన్నాం.

ఆయనో నవ్వు నవ్వి “రిజర్వేషన్ లేకుండా వెళ్ళిపోదామనే… ఇది పండగ సీజన్ బాబూ…ఈ బస్సంతా రిజర్వేషనే… ఇదే కాదు ఇక్కడ నిలబెట్టిన బస్సులన్నీ రిజర్వేషనే… మీరు వెళ్ళాలంటే ఆ కౌంటర్ దగ్గరకెళ్ళి టికెట్లు తీసుకోండి” అన్నాడు.

కాళ్ళీడ్చుకుంటూ రిజర్వేషన్ కౌంటర్ దగ్గరకెళ్ళాం.

“తిరుపతి వైపు వెళ్ళే బస్సులేమైనా ఉన్నాయా”అనడిగాం.

“ఇంకేమీ లేవు బాబూ…మీరు కావాలంటే విజయవాడ వెళ్ళే బస్సులు ఎక్కండి. అక్కడ నుండి చాలా బస్సులుంటాయి.” అన్నాడు.

సరే అని విజయవాడకు వెళ్ళే బస్సుకు టికెట్లు తీసుకున్నాం. 8 గంటలకొచ్చి నిలబడిన ఆబస్సు ను చూస్తే నవ్వొచ్చింది. ఆబస్సు మామూలుగా దూర ప్రయాణాలు చేసే బస్సు కాదు. హైదరాబాదులో మెట్రో ఎక్స్ ప్రెస్ బస్సు. ఆరోజు దాన్ని స్పెషల్ బస్సుగా వేశారట. సరే ఈ రోజు ఇలా ప్రయాణం చేయాలని రాసిపెట్టుందని మనసు కుదుట పరుచుకునేసి ఆ బస్సు ఎక్కి కూర్చున్నాం.

8:30 కి బస్సు బయలు దేరింది. హమ్మయ్య అని ఊపిరి పీల్చుకున్నాం. బస్సు సూర్యాపేట సమీపించగానే నాకు దాహం వేసింది. ఈ హడావిడిలో అసలు నీళ్ళ సంగతే మరిచిపోయాను. టిఫిన్ సంగతి అసలే మరిచిపోయాను. దానికి తోడు నాకు రెండు చేతుల నిండా లగేజీ…

నా పక్కనున్న అతన్ని నీళ్ళడిగాను. అడగంగానే చేతికందించాడు. గట గటా రెండు గుక్కలు తాగేశాను. కొంచెం చేదుగా అనిపించింది. అయినా అవేం పట్టించుకోకుండా మరికొన్ని తాగేశా…

కాసేపటి తర్వాత కడుపులో కొద్దిగా మంట మొదలైంది. కొద్దిగా అనుమానం వచ్చి అతన్ని అడిగా అవి మంచి నీళ్ళేనా… అని.

అతను కూల్ గా ” మంచి నీళ్ళే… కాస్తా ఓడ్కా కలిపా” అన్నాడు.

అప్పడు వెలిగింది నాకు బల్బు. మద్యాహ్నం సూర్యాపేటలో దిగి అన్నం తినే దాకా ఆ మంట తగ్గనే లేదు.

అప్పటి నుంచి ఇప్పటిదాకా మందు పుచ్చుకోవడం అదే first and last time….

మధ్యాహ్నం మూడు గంటలకి విజయవాడలో దిగి అక్కడ మరో బస్సు ఎక్కితే నేను మా ఊరు చేరేసరికి రాత్రి ఒంటి గంట అయింది. అంటే సుమారు 21 గంటలప ప్రయాణంలోనే గడిచిపోయిందన్న మాట.

అప్పట్నుంచి ఎప్పుడైనా సంక్రాంతికి హైదరాబాదు నుంచి మా ఊరు వెళ్ళాలంటే రెండునెలల ముందే టికెట్ బుక్ చేసుకుంటున్నాను.

ఈ టపాకు ప్రేరణ మలక్ గారి ఈ టపా….

కలత చెందిన మనస్సుతో..

కలత చెందిన మనస్సుతో రాస్తున్న టపా ఇది.ఈ రోజు ఆఫీసుకు వస్తూ సైబర్ టవర్స్ దగ్గర ఆటో దిగాను. రోడ్డు పక్కనే తైల సంస్కారం లేని తలతో, మాసిన బట్టలతో ఒకతను రోడ్డు మీద పడి దొర్లాడుతున్నాడు. ఆ  ఇలాంటి దృశ్యాలు సాధారణమే కదా… ఫుల్లుగా తాగడం, రోడ్ల మీద పోడి దొల్లడం. అనుకుని చిరాకుగా ముందుకు సాగబోయాను.

ఆ గుంపులో ఒక మనిషి నన్ను ఆపి ఒక డబ్బా నా చేతికిచ్చి యే క్యా హే.. అన్నాడు. నాకు ఒక్క నిమిషం పాటు ఏమీ అర్థం కాలేదు. అతను ఆదుర్దా పడుతూ అదే ప్రశ్న రెట్టించే సరికి ఆ పెట్టె తెరిచి చూశాను. అందులో ఒక మూత తీసిన ఒక చిన్న సీసా ఉంది. నాకర్థం కాలేదు. మేరే కో పతా నై.. అన్నాను. అతను అదే ఆత్రుతతో మళ్ళీ అదే ప్రశ్న వేసేసరికి నా అనుమానం బలమైంది. ఆ డబ్బా పైన పాయిజన్ అని రాసుంది.

అంతే క్షణం ఆలస్యం చెయ్యకుండా 108 కి ఫోన్ చేశాను. గ్లోబల్ సెంటర్ వాళ్ళు వివరాలడిగి తెలుసుకుని మళ్లీ కాసేపటి తర్వాత హైదరాబాదు ఆఫీసు నుంచి ఫోన్ చేశారు. వాళ్ళకి కూడా వివరాలందించి ఆ వాహనం వచ్చేదాకా అక్కడే ఉందామనుకున్నాను. కానీ ఈ లోపు భాదితుడి తమ్ముడు అనుకుంటా అక్కడికి వచ్చేశాడు. నేనక్కడే ఉండటం చూసి సార్ వ్యానొస్తే మేం తీసుకెళతాము లెండి మీరు ఆఫీసు కెళ్ళండి అన్నాడు. సరే దగ్గర బంధువులు ఉన్నారు కదా అని ఆఫీసుకు వచ్చేశా. అప్పటి నుంచి ఒకటే ఆదుర్దా… అతన్ని తీసుకెళ్ళారో లేదో.. అని. అక్కడే ఉండుంటే బాగుండు కదా అని… కానీ అతను బతుకుతాడని నాకు నమ్మకం ఉంది, ఎందుకంటే నేను అక్కడ ఉన్నంత సేపు పూర్తి స్పృహలోనే ఉన్నాడు. సగం విషం తీసుకోగానే పక్కన ఉన్నవాళ్ళు వారించినట్లున్నారు. అతను బతికి బయట పడాలని మనస్పూర్తిగా కోరుకుంటున్నాను. కాబట్టి మీరు కూడా ఇలాంటి దృశ్యాలు కనిపించినపుడు ఒక్క క్షణం ఆగి వాళ్ళు నిజంగా ఆపదలో ఉన్నారా అని ఆలోచించి ముందుకు కదలండి. ఎందుకంటే ఆ గుంపులోని వ్యక్తి నన్నాపకపోతే కచ్చితంగా నాకా విషయం తెలిసేది కాదు, అతనికి అంత తొందరగా సహాయం అందేది కాదు.

తాజా స్థితి గతులు:

  • ఇప్పుడే 108 కి ఫోన్ చేశా అతని స్టేటస్ కనుక్కుందామని. ఆంబులెన్స్ వచ్చి అతన్ని ఆసుపత్రికి తీసుకువెళ్ళింది. ఇంకా పూర్తి వివరాలు తెలియరాలేదు. ఇంకో గంట తర్వాత ఫోన్ చేస్తే వివరాలు చెబుతామన్నారు. మళ్ళీ ఫోన్ చేసి వివరాలు తెలియజేస్తా…
  • 5:40PM ఇప్పుడే 108 కి ఫోన్ చేస్తే అతన్ని గాంధీ ఆసుపత్రికి తరలించారనీ వాళ్ళ బంధువుల ఫోన్ నంబర్ ఇచ్చారు. అతను మామూలుగా మాట్లాతున్నాడట కానీ డాక్టరు వచ్చి చెబితే  కచ్చితంగా తెలుస్తుందని చెప్పాడు.

అట్నుంచి నరుక్కురండి

హిట్లర్ ఎంత నిర్దయుడో తెలియజేసే సంఘటన ఇది. ఆయన హయాంలో రాజద్రోహం చేస్తే మరణ శిక్షే! దానికిక తిరుగే లేదు… అలా ఒక సారి సైనికులు కొంతమంది రాజద్రోహులను పట్టుకొని హిట్లర్ ముందు హాజరు పరచారు. హిట్లర్ వారందర్నీ వరసలో నిలబెట్టి శిరచ్ఛేదం చేయాల్సిందిగా తలారిని ఆజ్ఞాపించాడు.

మళ్ళీ ఏదో ఆలోచిస్తున్న వాడిలా వరుసలో మొదట నిల్చున్న ఖైదీని ఉద్దేశించి చనిపోయే ముందు తన చివరి కోరిక ఏంటో చెప్పమన్నాడు. ఆ ఖైదీ కాసేపు ఆలోచించి అటువైపు నుండి నరుక్కురమ్మన్నాడు. అంతమందిని నరుక్కుంటూ వస్తే తన దగ్గరికి వచ్చేసరికి తనమీద కనీసం దయకలుగుతుందని ఆశించాడు పాపం! కానీ ఆ కత్తికి కనికరం తెలియదు కదా! యధావిధిగా తనపని పూర్తిచేసుకుంటూ వెళ్ళిపోయింది ఆ నియంత రక్తదాహానికి సంకేతంగా…

ఏమిటీ మూర్ఖత్వం?

ఇవాళ రాష్ట్రంలో ఉస్మానియా విద్యార్థులు చేస్తున్న రభస చూస్తుంటే నాలో అసహనం చెలరేగుతుంది. చిన్నప్పుడు పిప్పరమెంట్ తింటుంటే ఎవరైనా సావాస గాళ్ళు వచ్చి అడిగితే నోట్లో ఉన్నా సరే బయటకు తీసి చొక్కా మడతలో పెట్టి కొరికి సగం పంచిచ్చే వాళ్ళం. రాష్ట్రమేమన్నా పిప్పరమెంటు బిళ్ళా, అడగ్గానే సగం కొరికి ఇచ్చెయ్యడానికి?వాళ్ళను వాళ్ళు తగలబెట్టుకుని ఏం సాధిద్దామని?. వాళ్ళకు నచ్చజెప్పకుండా వాళ్ళ త్యాగాలను బలిదానాలని కీర్తించే భజన పరులు కొందరు. వీళ్ళలో ప్రొఫెసర్లు కూడా ఉండటం మరీ విడ్డూరం. కొంచెం కూడా తర్కం లేకుండా మాట్లాడటం వీళ్ళ ప్రత్యేకత.

తన సెలైనాహారదీక్షతో ప్రశాంతంగా ఉన్న రాష్ట్రాన్ని అల్లకల్లోలంలోకి నెట్టేసిన కేసీయార్ పిల్లి కూతలకు భయపడిపోయిన కేంద్ర ప్రభుత్వం తెలంగాణా ఏర్పాటు ప్రక్రియ ప్రారంభమౌతుందంటూ ప్రకటన చేసింది. దీనికి  సీమాంధ్ర ప్రాంతాల నుంచి దిమ్మదిరిగే స్పందన ఎదురవడంతో ఆ ప్రకటన వెనక్కు తీసుకుంది. జేసీ లాంటి విజ్ఞుల సలహాతో రాష్ట్ర విభజన అంత తేలిగ్గా జరిగే ప్రక్రియ కాదనీ  తేల్చాల్సిన విషయాలు చాలా ఉన్నాయని గుర్తించిన ప్రభుత్వం తదుపరి ప్రకటనలో రాష్ట్ర విభజన కోసం విస్తృతమైన చర్చలు జరపాలనే అభిప్రాయం  వ్యక్తం చేసింది.

దాని ఫలితమే శ్రీకృష్ణ కమిటీ. ఎవరేమన్నా ఈ కమిటీ రాష్ట్ర విభజన కోసం వేసిన కమిటీయే. అసలు ఇప్పుడు సమైక్యంగానే ఉంటే మళ్ళీ సమైక్యంగా ఉండటానికి కమిటీ ఎందుకు? తెలంగాణా వాదుల డిమాండ్ మేరకే కదా ఈ కమిటీ ఏర్పడింది. దాన్ని గడ్డి పీకమని చెప్పి వీళ్ళు మాత్రం రోజూ ఉద్యమాలు చేస్తూ హైదరాబాద్ ను రావణకాష్టంగా మారుస్తారట. ఇదెక్కడి న్యాయం? అసలు వీళ్ళు విద్యార్థులేనా?

కొంచెం కూడా ఆలోచించరా? వీళ్ళకు ప్రత్యేక రాష్ట్రం కావాలంటే ఆ కమిటీ దగ్గరకు వెళ్ళి తమ వాదనలేమిటో బలంగా వినిపించాలి గానీ ఇలా వాళ్ళను వాళ్ళు తగలబెట్టుకుంటూ, వాళ్ళ భవిష్యత్తునే కాకుండా ఉస్మానియాలో చేరిన పాపానికి అమాయకులైన మిగతా విద్యార్థుల భవిష్యత్తును కూడా పాడుచేస్తూ ఏం సాధిద్దామనుకుంటున్నారో నాకర్థం కావడం లేదు.

కామ్రేడ్ స్టాలిన్…

లెనిన్ మరణ శయ్య మీదున్నాడు. వారసుడైన స్టాలిన్ తో అంటున్నాడు.

“నాది ఒకటే బాధ, నేను చనిపోతున్నా కదా..జనాలు నన్నాదరించినట్టే నిన్ను ఆదరిస్తారా అని!”.

“తప్పకుండా అనుసరిస్తారు కామ్రేడ్”

“నేనూ అదే ఆశిస్తున్నా…కానీ ఒకవేళ వాళ్ళు నిన్ను అనుసరించకపోతే”

“వాళ్ళంతా మిమ్మల్ని అనుసరిస్తారు!!!”

ఆంగ్ల తెలుగు నిఘంటువు అప్లికేషన్

నిఘంటువు తెరపట్టు
నిఘంటువు తెరపట్టు


ఆన్‌లైన్ లో నిఘంటువులు నాకు తెలిసి మూడు అందుబాటులో ఉన్నాయి. విక్షనరీ, అక్షరమాల, గూగుల్

వీటిని ఉపయోగించుకోవాలంటే జాలానికి అనుసంధానమై ఉండాలి. అలా కాకుండా ఎప్పుడైనా ఉపయోగించుకునేలాగా నేనొక అప్లికేషన్ తయారు చేశాను. ఒక సారి ఇన్‌స్టాల్ చేసుకుంటే బ్రౌణ్య పదకోశం మీ చేతిలో ఉన్నట్లే.

దీని ప్రత్యేకతలు

  • ఏదైనా పదం ఈ పదకోశంలో లేకపోతే మీరు నిఘంటువుకు చేర్చవచ్చు.
  • ఏదైనా పదానికి అర్థం అసంపూర్తిగా ఉన్నట్లయితే మీరు దాన్ని దిద్దుబాటు చేసి భద్రపరుచుకోవచ్చు.

దీన్ని స్థాపించుకోవాలంటే మీ కంప్యూటర్ లో అడోబీ AIR ఉండాలి. దాన్ని ఇక్కడ నుండి ఉచితంగా దింపుకోవచ్చు.

దాన్ని

nighantuvu2
nighantuvu2

స్థాపించుకున్న తర్వాత ఈ అప్లికేషన్ ను ఇక్కడ నుండి దింపుకొని (.air file) స్థాపించుకోండి. స్థాపించడం పూర్తయింతర్వాత మీ డెస్క్‌టాప్ పైన ఒక ప్రతీకం (ఐకాన్) కనిపిస్తుంది. దాన్ని డబుల్ క్లిక్ చేయగానే అప్లికేషన్ పనిచేయడం ప్రారంభిస్తుంది(బొమ్మలో చూపబడినట్లుగా). వెతకదలుచుకున్న పదాన్ని సర్చ్ బాక్స్ లో టైపు చేసి ఎంటర్ నొక్కండి.

ప్రస్తుతానికి ఈ అప్లికేషన్ ఆంగ్లం నుంచి తెలుగు పదాలకు మాత్రమే అర్థాలు చూపిస్తుంది. తర్వాత తెలుగు నుంచి ఆంగ్ల పదాలు వచ్చేటట్లుగా కూడా తయారు చేస్తాను.

కొత్త పదం ఎలా చేర్చాలో, నిఘంటువులో ఇది వరకే ఉన్న పదం అర్థాన్ని ఎలా మార్చాలో బొమ్మల్లో చూపించాను

ఇది మొదటి వర్షనే కాబట్టి ఏదైనా సమస్యలు వస్తే నాకు తెలియబరచండి. తర్వాతి వర్షన్ లో సవరించడానికి ప్రయత్నిస్తాను. అలాగే మీకు ఏ సాంకేతిక సమస్య ఎదురైనా నాకు తెలియబరచండి.

ఎవరికైనా దింపుకోవడంలో సమస్య ఎదురైతే raviechandra@gmail.com కి ఈ మెయిల్ పంపించండి నేను మీకు అటాచ్‌మెంట్ పంపిస్తాను.

నాన్‌స్టాప్ కుమ్ముడే….

ఈ మధ్య ఈటీవీలో సందు దొరికితే చాలు “నాన్‌స్టాప్” కుమ్ముడు షురూ జేస్తాండు.

“నీకిష్టం లేకపోతే ఆ టీవీ ఎందుకు జూడాలే ఈ టపా ఎందుకు రాయాలే” అనద్దు.

అలవాటు పడ్డ ప్రాణం… పాడుతా తీయగా లాంటి కొన్ని ప్రాగ్రాముల కోసం చూడకుండా ఉండలేను. మధ్య మధ్యలో వచ్చే ఇలాంటి ప్రకటనలు వద్దనుకున్నా కంటబడతాయి. ఈ సినిమా జూసి హీరో ఎవరో విలన్ ఎవరో చెబితే కారు బహుమానం ఇస్తారంట…మనం చూసి చెప్పేది పక్కన బెడ్తే అసలు సినిమా దీసిన దర్శకుడికైనా, ఆ మాటకొస్తే ఆ సినిమాకు పని చేసిన బృందానికంతటికీ ఎవరికైనా తెలుసా అని!

ఇప్పుడు ఒక చిన్న పోటీ…

  • రచన, దర్శకత్వం, మాటలు, పాటలు వగైరా వగైరా… నాలుగు చేతులా నిర్వచించగల సవ్యసాచి మన సుమన్
  • తన క్రియేటివ్ బుర్రతో మన బుర్రలో గందరగోళం సృష్టించగల ప్రభాకర్..
  • చాలా సినిమాలకు నృత్యదర్శకుడు, ఆణిముత్యాల్లాంటి ముగ్గురు పిల్లలతో గౌరవంగా బతుకుతున్న సుందరం మాస్టార్ని “బొంగరం” మాస్టారు గా చేశాడు. పార్టిసిపెంట్ల మధ్య గొడవలు పెట్టి వినోదం చూసే అగ్గిపుల్ల సామి మన ఓంకార్…

వీళ్ళ ముగ్గర్లో ఎవరు గొప్ప మీరే తేల్చాలి…