స్నేహమేరా జీవితం

నేను చిన్నప్పుడు
“చెంగాళా!” రోడ్డు మీద నుంచి అని ఆయన పిలుపు వినిపించిందంటే చాలు, తింటున్న చెయ్యి కూడా కడుక్కోకుండా బయటకు వచ్చేయాల్సిందే మా తాత. మా తాత పేరు చెంగాళ్ నాయుడు.
ఆయన పేరు సిద్ధారెడ్డి. గ్రామ పెద్దల్లో ఒకరు. మా తాతకన్నా అయిదేళ్ళు పెద్ద అనుకుంటా. అయినా వారిరువురూ ప్రాణ మిత్రులు. అరమరికల్లేని మైత్రీ బంధం వారిది. ఇప్పటి దాకా ఒకే ఊళ్ళో ఉన్నారు. రోజూ సాయంత్రం మా తాత వాళ్ళింటికెళ్ళి కబుర్లు చెప్పకపోతే ఆయనకు పూట గడవదు. ఆయనకు వయసైపోయింది. ఆయన భార్య కూడా వృద్ధాప్యం మీదపడటంతో ఏపనీ చేయలేకుండా ఉంది. వాళ్ళ కుమార్తె విజయవాడ లో ఉండటంతో అక్కడికి వెళ్ళిపోయారు.

క్యాన్సర్ హాస్పిటల్ లో దాదాపు 12 గంటల పాటు జరిగిన బైపాస్ శస్త్రచికిత్సను నా అనే బంధువులెవరూ దగ్గర లేకున్నా భరించిన గుండె.
కాంగ్రెస్ పార్టీ కి తప్ప వేరే పార్టీకి ఓటెయ్యనన్నప్పుడు మా కులం నుంచి వెలేసేస్తాం అని కుల పెద్దలు అన్నప్పుడు నేను నా స్నేహితుని వెంటే అంటూ అణుమాత్రమైనా  చలించని గుండె
స్నేహితుడు ఊరు వదిలి వెళ్ళిపోతున్నానంటే మాత్రం బావురుమంది. చిన్నప్పుడు మమ్మల్ని ఓదార్చిన చేతుల్ని మేమెలా ఓదార్చాలో అర్థం కాలేదు. వృద్ధాప్యం వచ్చే కొద్దీ ధైర్యం సన్నగిల్లుతుందేమో!

ప్రకటనలు

7 thoughts on “స్నేహమేరా జీవితం

వ్యాఖ్యలను మూసివేసారు.