ఈ రోజు… నా పుట్టిన రోజు

చిన్నప్పుడెప్పుడో మా అమ్మ నాకు పుట్టిన రోజు చేసినట్లు గుర్తు. ఊర్లో ముత్తైదువులందర్నీ పిలిచి వాళ్ళచే నాపైన అక్షింతలు చల్లించేది.
“నా ఆయుష్షు కూడా పోసుకుని నిండు నూరేళ్ళు బ్రతకరా చిన్నా!” అని వచ్చిన వాళ్ళు దీవిస్తుంటే అమ్మ మనసు ఎంత పులకించిపోయేదో. ఆ కళ్ళలో ఎన్ని వెలుగులో.
అసలు మా ఊర్లో పుట్టిన రోజుల పండగలంటూ ప్రారంభించింది మా అమ్మేనని నాకు తర్వాత చెప్పింది అమ్మ. అప్పట్లో అంత వెనకబడ్డ ఊరు మాది. ఇప్పుడైతే ఇంటికొక కేబుల్ కనెక్షన్ వచ్చేసిందనుకోండి! సినిమాలు, సీరియళ్ళు తెగ చూసేసి అన్నీ నేర్చేసుకుంటున్నారు జనాలు.
కొంచెం పెద్ద వయసు వచ్చాక పుట్టిన రోజు పండగ జరుపుకోవడం నెమ్మదిగా ఆగిపోయింది.
ఇంక కాలేజీకి వచ్చిన తర్వాత స్నేహితులు ఎవరైనా పార్టీ అడుగుతారని వారికి చెప్పకుండా దాచేసే వాణ్ణి. ఏం చేద్దాం? మనకి పాకెట్ మనీకి డబ్బులుండవు. ఇంట్లో అడిగితే ఇవ్వరని కాదు. వాళ్ళ కష్టాలు వాళ్ళు పడి ఎలాగోలా ఇస్తారు. ఎందుకంటే నేను ఎంతో అవసరమైన ఖర్చుకు తప్ప వాళ్ళను అడగనని వాళ్ళ ప్రగాఢ విశ్వాసం. వాళ్ళను కష్టపెట్టటం నాకు ఇష్టం ఉండేది కాదు. కొత్త బట్టలు కూడా మా నాన్నే తెచ్చిచ్చేవాడు.
ఇప్పుడు కంపెనీలో టీమ్‌మేట్స్ సమక్షంలో పుట్టిన రోజుల పరంపర మళ్ళీ మొదలైంది.
********************************************
ఈ పోస్టుకి ప్రేరణ మా ఎంటెక్ క్లాస్‌మేట్ వేణు. వాడి పుట్టిన రోజు ఎవరైనా హ్యాపీ బర్త్‌డే చెప్పకపోతే వాడే విష్ మి హ్యాపీ బర్త్ డే అనే వాడు. ఇంక వాళ్ళు సిగ్గుపడి హ్యాపీ బర్త్ డే అని చెప్పేసేవారు వాడి గడుగ్గాయి తనానికి అబ్బుర పడిపోతూ 🙂

ప్రకటనలు

భార్యా భర్తలకు కోపం వస్తే…

ఒక భర్త తన భార్య గురించి చెబుతూ
“నా భార్యకి గానీ కోపం వచ్చిందంటే నా మీద, పిల్లల మీద, చివరికి కుక్కల మీద కూడా అరిచేస్తుంది. ఎవ్వరూ తిరిగి ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడలేరు.”
“మరి నీకు కోపం వస్తే…”
“గోడల వైపు, కిటికీల వైపు తిరిగి గట్టిగా అరిచేస్తా! ఏవీ తిరిగి సమాధానం చెప్పలేవు తెలుసా!!”

మనసు కిటికీ (కథ)

తీవ్ర అనారోగ్యంతో బాధ పడుతున్న ఇద్దరు పేషెంట్లు ఆసుపత్రిలో ఒకే గదిలో ఉన్నారు. ఆ గదికి ఒకటే కిటికీ ఉంది. ఒక పేషెంట్ కి కిటికీ పక్కనే బెడ్. కాబట్టి కిటికీ గుండా బయటకు చూస్తూ అప్పుడప్పుడూ ఒక అర్ధ గంటసేపు గోడకానుకుని కూర్చునేవాడు. రెండో పేషెంట్ కి ఆ సౌకర్యం లేదు. రోజంతా అలా బెడ్ లోనే పడుకోవాల్సి వచ్చేది.
వాళ్ళిద్దరూ గంటలతరబడి మాట్లాడుకునే వారు. వాళ్ళ కుటుంబాల గురించీ, ఇళ్ళు, ఉద్యోగాల గురించీ ఎన్నెన్నో విషయాల గురించి మాట్లాడుకుంటూ రోజు గడిపేవాళ్ళు. ప్రతిరోజూ మధ్యాహ్నం కిటికీ పక్కనే ఉండే పేషెంట్ లేచి కూర్చుని దానిగుండా బయటకు కనిపించే విషయాలన్నీ వర్ణించి చెప్పేవాడు. మరో పేషెంట్ కి ఒక రోజు సమయంలో ఆ అర్థ గంట మాత్రమే బాహ్యప్రపంచాన్ని గురించి తెలుసుకుంటూ ఆనందంగా గడిచేది. ఆ వ్యక్తి వర్ణించినట్లుగా ఆ కిటికీ పక్కనే ఒక అందమైన ఉద్యానవనం ఉండేది. అందులో ఒక సుందర జలాశయం. అందులో పిల్లలు పడవలు చేసి ఆడుకుంటుంటే హంసలు ఆనందంగా ఈదులాడుతున్నాయి. ప్రేమికులు ఒకరికొకరు చెట్టాపట్టాలేసుకుని ఆనంద విహారం చేస్తున్నారు. ఇలా అతను వర్ణిస్తుంటే అది వింటూన్న ఇంకో వ్యక్తి కళ్ళు మూసుకుంటే ఒక అద్భుతమైన, నయనానందకరమైన దృశ్యం కళ్ళ ముందు కదలాడేది.
ఒకరోజు మధ్యాహ్నం వారికి దారిలో ఒక ఊరేగింపు వెళుతున్న చప్పుడు వినిపించింది. కిటికీ పక్కన వ్యక్తి లేచి కూర్చుని దానిని కళ్ళకు కట్టినట్లుగా వర్ణించి చెప్పాడు. అకస్మాత్తుగా రెండో వ్యక్తికి ఆలోచన వచ్చింది. “నేనిక్కడ నాలుగ్గోడల మద్య నలిగిపోతుంటే అతను మాత్రమే బయటకు ఎందుకు చూడాలి? ఇదేం బాగాలేదు” అనుకున్నాడు. మరుక్షణంలో అలాంటి ఆలోచన వచ్చినందుకు సిగ్గు పడ్డాడు. కానీ రోజులు గడిచే కొద్దీ అతనిలో అసంతృప్తి పెరగసాగింది. ఆలోచనల్తో సరిగ్గా నిద్ర కూడా పట్టడం లేదు. ఎలాగైనా సరే ఆ కిటికీ పక్కన చేరాల్సిందే అనుకున్నాడు.
ఇలా ఉండగా ఒక రోజు రాత్రి కిటికీ పక్కన ఉన్న పేషెంట్ ఒక్కసారిగా దగ్గు ప్రారంభమైంది. నెమ్మదిగా తీవ్రమవసాగింది. రక్తం కూడా పడుతోంది. అంత బాధలోనూ అతను సహాయం కోసం మీట నొక్కడానికి చేస్తున్న విశ్వ ప్రయత్నాన్ని చూస్తూనే ఉన్నాడు. కానీ మనసులో వేళ్ళూనుకున్న విషపుటాలోచన అతన్ని ఏమీ చెయ్యనివ్వలేదు. అతని దగ్గరున్న మీట నొక్కితే ఖచ్చితంగా వెంటనే నర్సు పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చేదే. కానీ అతడలా చెయ్యలేదు.
మరుసటి రోజు ఉదయం యధావిధిగా వారిని పరీక్షించడానికి నర్సు వచ్చింది. విగతజీవుడై పడిఉన్న పేషెంట్ వైపు చూసి కొద్ది సేపు బాధపడింది. రెండో పేషెంట్ ని ఏమీ అడగలేదు.వార్డ్ బాయ్ ని పిలిచి శవాన్ని తీసుకుపోమని చెప్పింది. దాన్ని అటు తీసుకెళ్ళగానే తనని ఆ కిటికీ పక్కకి మార్చమని నర్సుని అడిగాడు . ఆమె అలాగే మార్చి వెళ్ళిపోయింది.

కొద్దిసేపటి తర్వాత నెమ్మదిగా లేచి గోడకానుకుని కిటికీ వైపు చూశాడు. దానికడ్డంగా ఒక గోడ తప్ప ఇంకేమీ కనిపించలేదు.
****************************************************************
నా ఈ-మెయిల్ కి మిత్రుల నుంచి ఎన్నో ఆసక్తికరమైన కథలు వస్తుంటాయి. అలాగే నేను కొన్ని వెబ్‌సైట్లలో ఆంగ్లంలో చదివిన కథలు కూడా. వీటన్నింటినీ తెలుగులోకి అనువదించి ఒకచోట చేరిస్తే ఎలా ఉంటుందన్న ఆలోచనే ఇలాంటి కథలను రాసేలా ప్రోత్సహిస్తోంది. అలాంటి ఒక కథే ఇది. దీనికి ఆంగ్ల మూలం ఒక అజ్ఞాత రచయిత రాసినట్లుగా చెప్పబడుతున్న, http://www.indianchild.com/inspiring_stories.htm లో ప్రచురించబడింది.

పిచ్చి తగ్గినట్లు ఎలా తెలుసుకోవాలి?

ఆరోగ్య శాఖామంత్రి ఒకసారి పిచ్చాసుపత్రిని సందర్శించడానికి వెళ్ళాడు. మాటల మధ్యలో ఒక డాక్టర్ని అడిగాడు.
“ఏమయ్యా! ఒక పేషెంట్ కి పిచ్చి తగ్గిందని మీరు ఎలా పరీక్షిస్తారు?”
“దానికో పరీక్ష ఉంది. అదేంటంటే వాళ్ళని నీళ్ళతో నింపిన ఒక స్నానపు తొట్టె (బాత్ టబ్) దగ్గరకు తీసుకెళతాం. వాళ్ళకి ఒక కప్, ఒక స్పూన్ ఇచ్చి తొట్టెలోని నీళ్ళన్నీ బయటికి తోడమంటాం…”
“హా అర్థమైంది.. అర్థమైంది… అంటే పిచ్చి తగ్గినవాడు కప్పు పెద్దది కాబట్టి దానితో నీళ్ళని తోడిపోస్తాడన్నమాట”
“కాదు సర్. మామూలు మనిషి సింపుల్ గా తొట్టె అడుగు భాగాన ఉన్న పైపును ఊడతీసేస్తాడు”

నా దగ్గర తాళం ఉంది కదా!

ఒక పిచ్చాసుపత్రిలో రోగులు ఎక్కువైపోయారు. ఆసుపత్రిలో వైద్యులంతా కలిసి పిచ్చి కొంచెం నయమైన వారినైనా డిశ్చార్జి చేద్దామని నిర్ణయించుకున్నారు. రోగులందరికీ ఒక పరీక్ష పెట్టాలనుకున్నారు. అందర్నీ కలిపి ఒక పెద్ద గదిలో కూర్చోబెట్టారు. ఒక డాక్టర్ వెళ్ళి గదిలో ఉన్న పెద్ద బ్లాక్ బోర్డు పైన నిజంగా తలుపేనా అనిపించేలాగా సుద్ద ముక్కతో అందంగా ఒక చిత్రం గీశాడు.
తరువాత ఒక డాక్టర్ అందర్నీ ఉద్దేశించి “మీలో ఎవరు వెళ్ళి ఆ తలుపు తెరుస్తారో వాళ్ళకు మంచి ఐస్‌క్రీం బహుమానంగా దక్కుతుందని” ప్రకటించాడు.
అలా చెప్పడమే తరువాయి అందరూ ఒకరు మీద ఒకరు పోటీ పడుతూ వెళ్ళి బోర్డు మీద పడసాగారు.
డాక్టర్లందరూ ఒక్కసారిగా డీలా పడీపోయారు. కానీ ఒక్క వ్యక్తి మాత్రం కుర్చీలో ఒంటరిగా కూర్చుని మిగతా వాళ్ళని చూసి ముసి ముసి నవ్వులు నవ్వుతున్నాడు.
డాక్టర్లు “హమ్మయ్య! కనీసం ఒకడైనా దొరికాడు” అనుకుని
ఆ రోగి దగ్గరకు వెళ్ళి. ” ఏం బాబూ! అందరూ ఐస్‌క్రీం కోసం ఆ తలుపు తెరవడానికి ప్రయత్నిస్తుంటే నువ్వు మాత్రం తీరిగ్గా కుర్చీలో కూర్చుని సరదా చూస్తున్నావు?”
“ఓ అదా! మీకో విషయం తెల్సా! దాని తాళం నా దగ్గరే ఉంది. అది తెలియక పిచ్చి వెధవలు తెగ ఆరాటపడిపోతున్నారు!!!!” అంటూ పగలబడి నవ్వసాగాడు.
డాక్టర్లకి మాత్రం నవ్వాలో ఏడవాలో అర్థం కాలేదు.

ఆంగ్లమూలం:santabanta.com

బట్లర్ ఇంగ్లీషు గిలిగింతలు

ఒక మిత్రుడు మరో మిత్రుడితో “నీకు ఇంగ్లీషు స్పీకింగ్ కమింగా”
“నీ ఇంగ్లీషు విన్న తర్వాత ఇప్పుడిప్పుడే గోయింగ్”
******************************************
కొడుకు తండ్రితో…”నాన్నా కాక్ ఈజ్ గోయింగూ”
“గోయింగా అయితే పట్ ఇట్ అండ్ పుట్ ఇట్ ఇన్ గంప”
******************************************
ఇది మా ఇంజనీరింగ్ కాలేజీలో నిజంగా జరిగింది.
ఇద్దరు స్టూడెంట్స్ గొడవలు పడి మా కాలేజీలో మెకానికల్ ఇంజనీరింగ్ ఫ్యాకల్టీ దగ్గరకు వెళ్ళారు. ఒకడు ఆయనతో మాట్లాడుతుంటే మరొకడు మద్యలో అడ్డుపడుతున్నాడు.
ఆయన కోపంతో ఇలా అన్నాడు.
“he talks, me talks , why you talk middle middle”
ఇక మా స్నేహితుల మద్య ఎలాంటి గొడవలున్నా సరే ఎవరైనా సరే పై మాటలు అన్నారంటే వాతావరణమంతా తేలికైపోయి హాయిగా నవ్వుకుంటాం. భలే ఉంది కదూ

నెపోలియన్ గుండెధైర్యం

ఒక సారి నెపోలియన్ రాజ సభలో ఉన్నవారందరూ కలిసి ఆయనకున్న గుండెధైర్యం ఏపాటిదో తెలుసుకోవాలనుకున్నారట. అందరూ కలిసి ఒక నిర్ణయం తీసుకున్నారు. అదేంటంటే రాజ సభలో ఉన్నపుడు ఆయన చేతికి ఓ కప్పులో తేనీరు ఇవ్వాలి. నెపోలియన్ కు తెలియకుండా బయట కొన్ని ఫిరంగులను ఒక్క సారిగా పేల్చాలి.
అనుకున్నట్టే మరుసటి రోజు ఏర్పాట్లు చేశారు. నెపోలియన్ తో పాటు అందరికీ తేనేరు ఇచ్చారు. ఒక్క నెపోలియన్ కు తప్ప అందరికీ బయట ఫిరంగులు పేలతాయని తెలుసు. సరిగ్గా అనుకున్న సమయానికి అనుకున్నట్టు ఫిరంగులు పేల్చారు. అందరి చేతిలోని టీ కప్పులు ఒలికాయి, ఒక్క నెపోలియన్ చేతిలో కప్పు తప్ప. ఆయనకున్న గుండె ధైర్యం అలాంటిది.