పెళ్ళి ముచ్చట్లు

పెళ్ళి చేసుకుని తిరిగొచ్చి ఆరు రోజులౌతుంది. టపా రాయడానికి ఇప్పుడు తీరిక చేసుకుంటున్నా.

వెళుతూ వెళుతూ ఆహ్వానం టపా రాసేసి వెళ్ళిపోయి మళ్ళీ ఓ నెల పాటు బ్లాగు వైపు చూడనే లేదు.

ముందుగా ఆ టపాలో శుభాకాంక్షలందజేసిన ఆత్మీయ మిత్రులు  రిషి, యజ్ఞవల్క, యనమండ్ర, మాలా కుమార్, సునీత, దుర్గేశ్వర, రంజని, జాన్ హైడ్, సుజాత, హరే కృష్ణ, వల్లభ, తెలుగిల్లు, శ్రావ్య వట్టికూటి, నేస్తం, క్రిష్ణ, అనుపమ, శీను, క్రిష్ణమోహన్, స్నిగ్ధ, సుధాకర బాబు, నెలబాలుడు గార్లకు హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతలు.

మీ అందరి ఆశీస్సులతో పెళ్ళి బాగా జరిగింది. ముహూర్తం సమయం 10-11 మధ్యనే కావడంతో కార్యక్రమాలన్నీ హడావిడిగా జరిపించేశాడు మా పంతులు. తీరా నన్ను పెళ్ళికొడుకుని చేసే సమయానికి నేను పట్టుబట్టి మరీ తెప్పించుకున్న పట్టుపంచ ధోవతి లాగా కట్టే వాళ్ళే కరువయ్యారు. ఎంతోమంది పెద్దవాళ్ళు వస్తారు కదా ఎవరో ఒకరు కడతార్లే అనుకున్నా. చివరికి అడ్డ పంచె లాగా కట్టుకోవడానికి ఉద్యుక్తుడనవుతుండగా పక్కనే ఉన్న ఒక షాపు నుంచి ఒకాయన దేవుడు పంపించినట్లు వచ్చి ధోవతి కట్టేసి వెళ్ళిపోయాడు.

దాదాపు రాత్రి ఒంటి గంటయ్యే సమయానికి కార్యక్రమాలన్నీ పూర్తైపోయాయి. అప్పుడు గుడికి వెళ్ళి శ్రీకాళహస్తీశ్వరుని దర్శించుకుందామంటే గుడి మూసేసి ఉంది. గుడి ఉదయం ఆరు గంటలకు తెరుస్తారు. అప్పటి దాకా మేలుకుని ఉండి పెళ్ళిబట్టలతో గుడికెళ్ళి దర్శనం చేసుకుంటే మంచిదని పంతులుగారు సలహా ఇచ్చారు.

ఇక అప్పుడు మొదలయ్యాయి మా కష్టాలు. ఓ వైపు పెళ్ళి కొచ్చిన బంధువులంతా ఒకరి తర్వాత ఒకరు ఇంటికి వెళ్ళిపోయారు. చివరికి మేమిద్దరమే మిగిలాం. ఒకరికెదురుగా ఒకరు కూర్చుని ఎలాగోలా కునుకు తీయకుండా ఎప్పుడు తెల్లారుతుందా అని ఎదురు చూస్తూ ఉన్నాం. సరిగ్గా ఉదయం ఆరు గంటలు అయ్యేసరికి అప్పటి దాకా ఆమోదించిన వర్షం ఒక్కసారిగా ప్రారంభమైంది. కొత్త దంపతులు వర్షంలో తడవకూడదని చెప్పారు. మళ్ళీ ఓ గంటసేపు వర్షం తగ్గేదాకా అలాగే ఎదురు చూశాం. ఆ తర్వాత శ్రీకాళహస్తీశ్వరుని దర్శించుకుని ఇంటికి వెళ్ళాం. స్నానం చేసి బెడ్ మీద పడితే ఎలా నిద్ర పట్టిందో కూడా గుర్తు లేదు.

నిరుడు మా గృహ ప్రవేశం జరిగినప్పటి నుంచీ వాయిదా పడుతూ వస్తున్న సత్యనారాయణ స్వామి వ్రతం మా నవదంపతుల చేతుల మీదుగా జరగాలని ఉందేమో, మరుసటి ఆదివారం కుదరడంతో జరిపించేశాం.  ఇక ఆ తర్వాత విందులూ, వినోదాలూ మామూలే కదా… అలా జరిగిపోయింది.